|
|
 |
« : Mart 07, 2007, 11:18:52 ÖS » |
|
Eğitim ve Sanat
Eğitim, bireylerin toplumun standartlarını inançlarını ve yaşama yollarını kazanmasında etkili olan sosyal bir süreçtir. İnsanoğlu bu süreç içerisinde yaşamış olduğu toplumun kültürel değerlerini, dünyaya bakış açısını ve bu bakış açısı etrafında şekillenen sanat anlayışını kavramaya çalışan sosyal bir varlıktır. “Sanat bir milleti başka milletlerden ayıran bir milletin güzeli yaratma ve bulma tarzını ortaya koyan kültür unsurudur. İnsanoğlu sosyal ve ruhi ihtiyaçlarını söz, ses, renk, ışık, şekil ve anlayış zevkinin toplamı olan sanatla karşılar” (Ergin, 2002: 26-27). Bu yönüyle sanat bir toplumun müşterek zevkinin bir ifadesidir ve bir toplumun kültür ve cemiyet hayatını şekillendiren asıl unsurlardan biridir.
Eğitim genel anlamıyla insan hayatındaki farklı disiplinleri düzene sokan işlevsel bir süreçtir. Çünkü “eğitim insan hayatında kalıcı izli davranış değişikliklerine neden olan bir sürecin adıdır” (Erden ve Fidan, 1987: 11-12). Sanat da tıpkı eğitim gibi insan hayatının her safhasında onun hayat çizgisini şekillendiren ve ona yön veren bir yapıya sahiptir. Sanat ve eğitim bu yönüyle birbirini besleyen ve destekleyen ortak unsurlardır. Eğitim sanatın disipline edilmesinde büyük rol oynar; çünkü eğitim bir kontrol mekanizmasıdır. Sanat çağdaşlaşma süreci içinde toplumda yetişmekte olan kuşakları her alanda yaratıcılığa yönelten bir ders içi ve ders dışı etkinlikler bütünü’dür. İşte eğitim de bu bütün etkinlikleri sistematik bir şekilde düzene sokmaya yarayan sürecin adıdır. Nasıl ki, eğitimli bir bireyle eğitimsiz bir birey arasında kültür, sanat, düşünce, bilgi ve dil becerilerinin sergilenmesi bakımından dağlar kadar farklar varsa; eğitimli bir şekilde sağlanan sanat eğitimi ve öğretimi ile kontrolsüz bir şekilde verilen sanat eğitimi arasında da farklar vardır. Örneğin, çeşitli illerde kurulmuş olan Halk Eğitim ve Sanat Eğitim Merkezlerinde verilen sanat eğitim ile bu merkezlerin kontrolü dışında verilen eğitimin kalite açısında farklı olması eğitimin sanat açısından vazgeçilmez bir unsur olduğunu ortaya koymaktadır.
Eğitim sanatın daha düzenli ve disiplinli bir şekilde verilmesini sağlayan bir kontrol mekanizması olduğu gibi; aynı zamanda sanatla aynı bakış açısına da sahiptir. Çünkü her ikisinin amacı da “daha başarılı, mutlu ve özgüvene sahip bireyler yetişmesine katkıda bulunmak, kendisiyle barışık, yaratıcı ve üretken bireyler yetiştirmektir” (Dikici,2001:). Balcı’ya göre (1996: 18) sanatın ve eğitimin temel amacı bireylere estetik kişilik yapısı kazandırarak, toplumun yapıcı, yaratıcı, üretken üyeleri hâline getirmektir.
Kaynakça
1. Ergin, Muharrem. (2002). Üniversiteler İçin Türk Dili. İstanbul: Bayrak Yay.
2. Erden Münire ve Fidan Nurettin. (1987). Eğitim Bilimine Giriş. Ankara.
3. Dikici Ayhan. (2001). “Sanat Eğitiminde Yaratıcılık” Mili Eğitim Dergisi. Sayı: 149
4.Balcı Y.Baytekin. (1996) “Sanat Eğitiminde Yeni Bir Yöntemsel Yaklaşım Resim İş Eğitimi=Sanat Eğitimi=Estetik+Sanat Eleştirisi+Sanat Tarihi+Uygulama” Millî Eğitim, Ankara, Sayı: 131, s.18.
Veysel KARACA
|
